FAQ / Veel gestelde Vragen

Wat is HD? (heupdysplasie)
Wat is ED? (elleboogdysplasie)

Nationaal Park De Maasduinen

Nationaal Park de Maasduinen

Natuurgebied De MaasduinenNationaal park De Maasduinen ligt in het noorden van Limburg, tussen de Maas en de grens met Duitsland. Het zuidelijk gedeelte van het park werd al in 1996 aangewezen als nationaal park. Het park voerde toen de naam De Hamert, genoemd naar het voormalig landgoed dat onderdeel is van het nationaal park. Twee jaar later, toen er een eind kwam aan de ontzanding van de Bergerheide, kon de noordgrens van het nationaal park opschuiven van de Wezerweg (ter hoogte van Well) tot aan de zuidelijk van Gennep gelegen A77. Daarmee verdrievoudigde het nationaal park in omvang en ontstond een aaneengesloten natuurgebied van ongeveer 4200 hectare. Aan de zuidzijde vormt de Roode Beek de grens. Het nieuwe nationaal park kreeg de naam De Maasduinen. Het nationaal park heeft ook een eigen website: www.nationaal-parkdemaasduinen.nl.

Het gebied maakt deel uit van het terrassenlandschap aan de oostzijde van de Maas. Het bestaat overwegend uit bossen en heidevelden. De verdrievoudiging van het areaal van het park houdt in dat de Bosserheide, Reinderslooi, Bergerheide, EckeltseBergen, de gemeentebossen van Bergen alsook het Bergerbos tot het nationaal park behoren. Ter hoogte van Afferden en Heijen is het afwisselende en vennenrijke gebied van Staatsbosbeheer deel uit gaan maken van het park. Vooral de aan de voet van 'hoge' duinen gelegen vennen het Quin en Duvelskuul -beide als begrazingsgebied beheerd- zijn schitterende aanwinsten voor het park.

Opvallend zijn de stuifzandruggen die paraboolduinen worden genoemd. Op de lage plaatsen liggen vennen, zoals bijvoorbeeld het Pikmeeuwenwater, het Meeuwenven en het Quin.

Langs de zuidelijke begrenzing van De Maasduinen loopt het GeldernsNierskanaal, in 1770 gegraven om het overtollige water van het in Duitsland gelegen Geldern af te voeren naar de Maas. Op de noordelijke grens liggen het Lange Ven en de bedding van de Eckeltsebeek. Dit zijn nog restanten van de oude MaasRijn meanders. Door de grote verschillen in bodemgesteldheid, van vochtig tot droog en van voedselarm tot voedselrijk, heeft het gebied een grote variëteit aan planten. Maar vooral door zijn rijkdom aan amfibieën en reptielen is het gebied bekend.